To έργο αφορούσε την μετατροπή μιας δυόροφης διατηρητέας κατοικίας, που κατασκευάστηκε την δεκαετία του 1930, σε χώρο γραφείων. Ουσιαστικά υπήρχε ένα «κέλυφος» που έπρεπε να διατηρήσει την παλαιά δομή του ως προς την εξωτερική σχεδίαση αλλά να επανασχεδιαστεί εσωτερικά ώστε να λειτουργήσει ως σύγχρονος επαγγελματικός χώρος.
Σκοπός της μελέτης ήταν η πιστή απεικόνιση του αρχικού κτιρίου ως προς τον όγκο αλλά και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που το χαρακτήριζαν.
Η φύση του έργου απαίτησε υψηλής έντασης εργασίες και συνεργασία πολλών τεχνικών συνεργείων.
Αντικαταστάθηκε η ξύλινη στέγη αλλά διατηρήθηκε το μεγάλο ύψος του χώρου. Τοποθετήθηκαν νέα εσωτερικά και εξωτερικά κουφώματα ενώ έγινε πλήρης θερμομόνωση του κτιρίου.
Τοποθετήθηκαν τσιμέντινα διακοσμητικά στοιχεία, ακροκέραμα στην στέγη και διατηρήθηκε το χειροποίητο σιδερένιο κάγκελο του βασικού εξώστη ως αντιπροσωπευτικά στοιχεία του αρχικού κτίσματος και της εποχής που κατασκευάστηκε.
Το εσωτερικό του κτιρίου είναι οργανωμένο ως ανοιχτός χώρος (open space) διαιρούμενο μόνο από τους στιβαρούς υπάρχοντες τοίχους. Το φυσικό φως εισέρχεται ανεμπόδιστα από τα μεγάλα ανοίγματα δημιουργώντας την αίσθηση του ενιαίου χώρου κάτι που ήταν ζητούμενο.
Εγινε κάθε είδους οικοδομική εργασία, περάστηκαν δίκτυα μεταφοράς δεδομένων και έγιναν εξ’ αρχής ηλεκτρολογικά και υδραυλικά.
Τοποθετήθηκαν κλιματιστικές μονάδες, τηλεφωνικό κέντρο και συναγερμός.